15 juni 2004
De conservatieven kunnen zich vaak vrolijk maken over de political correctness van de "liberals". Maar hoe zit het met de door henzelf gepropageerde correctness?
De lezer raadt het al: niet zo best.
De intolerantie groeit. Dat blijkt uit de acties die de Federal Communications Commission (FCC) de laatste tijd onderneemt. Clear Channel (een mediagigant die onder meer 1200 radiostations bezit) moet bijna 2 miljoen dollar aan boetes betalen om verschoond te blijven van de juridische nasleep van de vele aanklachten met betrekking tot "indecency".
Vooral shock jock Howard Stern is het doelwit geweest van de moreel correcte fatsoensrakkers, die zich hebben geergerd aan de door hem behandelde sexonderwerpen in zijn talk shows. Zijn shows worden nu dan ook niet meer uitgezonden op de radio stations van Clear Channel.
Na het Superbowl-incident (de blote borst van Janet Jackson), mag ineens ook niet meer het "f*ck-woord" gebruikt worden, en het gebruik van dat woord wordt door de FCC zelfs een "profanity" genoemd wat zoiets betekent als heiligschennis, of vloeken. Het wordt steeds gekker hier.
Het strengere beleid is veroorzaakt door het grote aantal klachten van mensen die het gebruik van een dergelijk woord als "kwetsend" (offensive) ervaren.
Veel broadcasting corporations zijn nu meteen maar aan zelfcensuur gaan doen. Veel radiostations werken nu met een zogenaamde vertraging (delay). Live-uitzendingen zijn eigenlijk niet live meer, omdat alles met anderhalve seconde vertraging wordt uitgezonden. Op die manier kunnen "vieze woorden" alsnog verwijderd worden. vervolg rechtsboven
Dit is het Amerika van de "Great Awakening" (Christelijk reveil zouden wij het in Nederland noemen), die is begonnen in de jaren tachtig. Dit is het Amerika van Reagan, Bush en Ashcroft.
Je moet nu zeggen "Shoot! What the heck is this." "Oh darn! how awful this all is!", enz.
Voor een Nederlander in de VS zoals ik is dit allemaal extra moeilijk.
Ik behoorde tot die Nederlanders die het woord "shit" gebruikten, omdat het woord gvd te ruw bevonden werd. Wij gebruikten een vreemde taal om in te vloeken. De negatieve connotatie viel daardoor grotendeels weg.
Helaas was die vreemde taal het Engels, zodat ik na aankomst in de VS al onmiddellijk een ontwenningskuur moest beginnen.
Ik besloot uit gemakzucht om dan maar in het Nederlands te gaan vloeken als iets mij niet bevalt. Geen hond die het verstaat hier. Maar het woord shit ligt nog wel steeds voor op de tong.
Amy, een collega, zei laatst tegen me dat de Amerikanen dan misschien niet verstaan wat ik allemaal roep, maar dat God alles hoort, en mij er te Zijner tijd wel over zal onderhouden. Shit! Dat was ik even vergeten: Hij ziet alles, Hij hoort alles en Hij weet alles.
Als je in de V.S. woont en niet godsdienstig bent dan behoor je hier tot een zeer kleine minderheid. Als je durft te beweren dat je niet in God gelooft, dan kijken de meeste mensen je lichtelijk geschokt en ongelovig aan. Want, als je maar in de Heer gelooft, dan zit het voor de rest ook wel goed.
Dat heb ik dus ook tegen Amy maar niet gezegd; dat ik niet gelovig ben.
Is dit nu "innere Remigration"?
7 juni, 2004.
Nu ik in de VS woon, en meemaak hoe de bevolking en de media hier reageren op het verscheiden van oud-president Reagan, dringt pas echt tot mij door hoe populair deze man is geweest en nog steeds is bij veel Amerikanen.
Alle belangrijke actualiteitenrubrieken besteden aandacht aan zijn overlijden, met biografieen, interviews en reacties van vooraanstaande en ook gewone dames en heren.
Als je de TV aanzet kun je op veel kanalen beelden zien van de wake die door Amerikanen gehouden wordt bij zijn kist. Ook de journaals brengen beelden van de wake alsof het om breaking news gaat. Tienduizenden Amerikanen maken de verre reis en staan in de rij. Dit is niet meer vertoond sinds de begrafenis van JFK.
Vaak wordt herinnerd aan zijn bijzondere gevoel voor humor en zijn optimisme.
Hij wordt door de meeste Amerikanen gezien als de man die hun weer zekerheid gaf.
Hij was in hun ogen eerlijk, recht door zee en authentiek, en diegenen die deze periode bewust hebben meegemaakt, hebben ook het gevoel dat ze hem goed hebben gekend,en dus een "persoonlijke band" met hem hadden. Hij was waarschijnlijk de meest likeable president van na de tweede wereldoorlog. Hij was The Great Communicator, The Great Persuador etc.
Een collega van mij vertelde dat zijn vrouw huilde toen zij hoorde dat hij was overleden...
Maar dat zegt nog niks vind ik. Wie zegt dat zij treurde om Ronald? Misschien huilde de vrouw wel om een heel andere reden... Tenslotte is die collega ook een beetje een nare man.
Of misschien huilt zij van zichzelf al heel veel, en was ze toevallig reeds aan het huilen toen zij het nieuws over Reagan hoorde. Wie zal het zeggen? Nu ja, enfin. Hoe dan ook...
Van alle kanten vallen Reagan loftuigingen ten deel ook van de kant van de democraten, en ik krijg niet de indruk dat dat alleen maar beleefdheid is.
De ene na de andere anekdote passeert de revu, en wat dat betreft valt er uiteraard veel te verhalen. Natuurlijk worden ook steeds de beelden herhaald van de toespraak in Berlijn: "Mr. Gorbatsjov, tear down this wall!" (Over het uitstapje van the gipper naar Bitburg om de aldaar begraven gesneuvelde nazi's vervolg rechtsboven
(vervolg Reagan)
Reagan in 1981 foto: Library of Congress
te gedenken wordt door zijn fans wijselijk niks gezegd) En ook is het volgens alle verhalen Ronald Reagan geweest die de Sovjet Unie op de knieen kreeg.
Reagan is een nationale figuur die nog steeds gigantisch populair is bij de Amerikanen. Aanstaande vrijdag wordt hij begraven, en deze dag is ook uitgeroepen tot nationale rouwdag. Alle federale overheidsdiensten en -gebouwen zullen dan gesloten zijn. Dezer dagen valt van de dode niets dan goeds te horen. Misschien dat ik daarom maar een andere keer moet terugkomen op zijn racisme (hij was voor "states rights" wat in feite een ander woord was voor rassen segregatie. Hij was het ook die het begrip "welfare queen" gebruikte (zwarte vrouwen die kinderen baarden om meer bijstand te krijgen)in zijn strijd tegen een betere sociale zekerheid. Hij viel met een overmacht aan militair geweld Grenada binnen, was tegen affirmatieve actie en voor het apartheidsregiem in Zuid-Afrika. Ook groeide onder zijn bewind de kloof tussen rijk en arm als nooit tevoren.
Hij en zijn vrouw verhevigden de War on Drugs, die een van de oorzaken is van de overvolle Amerikaanse gevangenissen. Kinderen werden gestimuleerd om hun ouders aan te geven als de laatsten weed rookten, en zo zijn er ongetwijfeld nog heel veel meer dingen te noemen die wat minder positief zijn voor zijn curriculum. Maar zoals ik al zei, daarover een andere keer.
Talk Radio
29 april, 2004
In de VS is de politieke talk radio nog steeds voornamelijk in handen van extreem-rechts conservatief of gewoon conservatief. Bekende namen zijn Rush Limbaugh en Sean Hannity. Daarnaast zijn er de mindere goden, die vrijwel allemaal epigonen zijn van Limbaugh en Hannity. In Wisconsin, is Mark Belling een in eigen provincie wereldberoemde talk radio host.
Een vreselijke man. Iedereen die het waagt om het niet met hem eens te zijn is een stupid idiot. Zijn eigen invallen en theorieen, getuigen van een weergaloze oppervlakkigheid en, om een van zijn eigen woorden te gebruiken, stupidity. Over het algemeen zijn de door hem uitgedragen opvattingen een belediging van het gezonde verstand.
Tijdens de talkshows van Mark Belling valt soms een lange stilte. De argeloze luisteraar denkt dat de zender is uitgevallen..., maar dat is niet zo. Mark is dan bezig om zijn eigen uitspraken nog eens te overdenken en dat kost erg veel tijd.
De slogan van het programma is: "There is only one Mark Belling!"
"And that is one too many!", kan ik niet nalaten voor mij heen te monkelen, als ik het weer hoor.
De extreem-rechtse programma's zijn regelrechte propaganda voor de conservatieve agenda, wat uiteindelijk neerkomt op het verdedigen van Bush (hoewel men liever een nog conservatievere president ziet) en het fel aanvallen van alles dat "liberal" is of "moderate republican". Deze conservatieve talk shows hebben een niet te onderschatten invloed op de Amerikaanse kiezers en de Amerikaanse politici.,/br>
Om een tegenwicht te bieden is Al Franken een talk radio show begonnen die op exact hetzelfde tijdstip uitzendt als Limbaugh (hoewel niet van coast tot coast). Ook Al Gore is bezig om een radiostation in het leven te roepen dat opkomt voor de Democraten.
De talkradioshow van Al Franken is helaas niet te beluisteren in Wisconsin. De enige twee talkradiostations in Wisconsin zijn conservatief. Op de ene zender(WISN) zijn de al genoemde republikeinse attack dogs te beluisteren, de andere zender, WTMJ, is ook Republikeins gezind, maar profileert zichzelf wat meer als gematigd. Als je echter de programma's beluistert kun je duidelijk merken dat alles wat conservatief is naar de mond wordt gepraat, terwijl de democraten nauwelijks serieus worden genomen.
Ik luister vrij regelmatig naar WTMJ omdat dit een van de weinige AM-stations is dat ik met mijn transistor radiootje op het werk kan ontvangen. De inhoud van de programma's is helaas niet altijd even opwekkend. Ik heb nog liever de regelrechte leugens en het gedram van Limbaugh en Hanity, dan de hypocrosie van van WTMJ. On der het mom van objectiviteit wordt de luisteraar gemisinformeerd over allerhande politieke kwesties.
Soms krijg je de indruk dat de radiopresentator, die kwesties aansnijdt en vervolgens opbellende luisteraars te woord staat, absoluut niet weet waar ie het over heeft. Dat hoeft misschien ook niet, want het doel is blijkbaar niet het waarheidsgetrouw informeren van het publiek.
Lincoln memorial
Photo Credit:US Department of Agriculture
Voorlichting over illegale immigranten door WTMJ
29 april, 2004.
Van de week was Mark Reardon (als invaller voor Jeff Wagner, die een programma heeft tussen twaalf en twee) aan het woord op WTMJ over de amnestie die president Bush wil verlenen aan de illegale immigranten uit Mexico en andere landen.
Ook had hij het over een voorstel van studenten van de Universiteit van Wisconsin, gesteund door het bestuur van de universiteit, dat inhoudt dat aan de kinderen van illegale immigranten de mogelijkheid moet worden geboden om zich in te schrijven aan de Universiteit en een studie te volgen.(Helaas heb ik geen transcript ter beschikking van het programma. Ik zal proberen de inhoud zo waarheidsgetrouw mogelijk weer te geven.)
Al vanaf het begin is duidelijk dat de radiopresentator beide ontwikkelingen maar zozo vindt.
De vraagstelling is ook uiterst suggestief en populistisch. Die illegale immigranten zijn op een onwettige manier het land binnengekomen toch? Moet dat nou zomaar mogen?
En ook: die illegale ouders kunnen hun kinderen dan misschien aan de universiteit laten studeren terwijl zij nooit belasting hebben betaald voor het instandhouden van die universiteit. Is dat niet een beetje oneerlijk ten opzichte van de Amerikaanse belastingbetalers??
Er zijn luisteraars die opbellen en stellen dat het toch een goed initiatief zou zijn. Het scholen van mensen is alleen maar positief voor Wisconsin.
Blijkbaar zijn de luisteraars niet zo dom als Mark en consorten denken.
Tijdens het luisteren houden twee vragen mij hevig bezig:
- Weet Reardon niet dat ook illegalen belasting betalen? Zij krijgen voor dat doel door de IRS (de Amerikaanse belastingdienst) zelfs een identificatie nummer toegewezen.
Dan belt een vrouw uit Milwaukee, op. Mary. Mary vertelt Mark dat de zogenaamde illegalen wel degelijk belasting betalen. Mark hapt naar adem. Hij weet duidelijk niet hoe hij het heeft.
Dat dacht Mark toch van niet, dat zij belasting betalen!
Jawel hoor zegt de vrouw. Ze vertelt dat zij dat heel goed weet omdat zij honderden illegalen helpt met hun belastingteruggave.
Dan gaat Mark een beetje raar doen... Suggestief vraagje van Mark: "Wat? Krijgen zij soms zelfs een teruggave van de belasting?"
De vrouw zwijgt even. Ja, hoe moet je daar nou op reageren? Uiteindelijk zegt ze dat waar het om gaat is, dat deze mensen belasting betalen, en voor dat doel zelfs een nummer toegewezen krijgen. En daar gaat het hier dus om. En, zegt ze, ze moet vaak veel moeite doen om deze mensen er toe te brengen de papieren in te vullen voor een belastingteruggave.
Mark is nu duidelijk helemaal van de leg. Hier heeft hij geen antwoord op. Of toch wel?
Uiteindelijk stamelt hij dat hij zich afvraagt of, als dit allemaal waar is, dit wel toegestaan moet worden. Wat de man daar nou precies mee bedoelt is mij niet geheel duidelijk. Ik vrees echter dat het de man zelf ook niet geheel duidelijk is. Dan sluit hij het onderwerp af. De tijd dringt tenslotte altijd op talkradio, nietwaar? De vrouw komt niet meer aan het woord.
| Hollandsch Glorie | CULTURAL WARS |
|---|---|
|
30 maart 2004
In februari (18-2) was in de Amerikaanse kranten te lezen dat Nederland 26.000 politiek asielzoekers het land gaat uitzetten. De New York Times vermeldde dat Nederland daarmede een van de meest restrictieve immigratiewetten heeft van Europa. De wet "(...), underscores the growing anti-immigrant feeling in a country that has long been proud of its open, liberal society." Daarom was het verheugend om in maart ook eens wat positieve dingen over Nederland in de Amerikaanse pers te lezen.Zo zag ik dat Gijs de Vries van de PvdA terrorism Czar voor Europa is geworden. Hoera! Ook zag ik, bijna levensgroot, een foto van het hoofd van Djaab de Hoep Skeffer in de Amerikaanse editie van de Financial Times. Dat was wel even schrikken, maar goed, daar hebben de Amerikanen geen last van want die kennen onze vroegere CDA-voorman helemaal niet. Djaab had een five o'clock in the afternoon beard. Zou hij zich spiegelen aan Lubbers? In het weekblad Time werd ook het overlijden van princess Juliana vermeld, met een mooie foto van haar erbij. Maar wat zag mijn oog? Die lui van Time denken zeker dat in Nederland het absolute koningschap nog bestaat. Of zouden ze in het buitenland meer weten dan wij Nederlanders? Concealed weaponsWild West in Wisconsin? 5 november 2003 In Wisconsin is door de senaat een wet aangenomen die het mogelijk maakt voor de law abiding citizens om wapens te dragen op straat, of om wapens te hebben in de winkel achter de toonbank. Het bezit van wapens was al veel langer toegestaan, maar je mag ze nu dus ook meedragen om je te verdedigen tegen het gespuis dat je lastig valt op straat. Dit zou de veiligheid van de burgers verhogen. Argumenten die door v.n.l. republikeinen worden gebruikt zijn, dat je geen veroordeling achter de rug mag hebben, en dat je een grondige training krijgt voordat je een vergunning voor het dragen van een wapen krijgt. Ook mogen geen wapens worden meegenomen naar bijvoorbeeld sportwedstrijden en de bioscoop. Er zijn, als de democratisch gouverneur Doyle zijn veto niet uitspreekt nog maar vijf staten waar het dragen van wapens verboden is, n.l. Nebraska, Kansas, Ohio, Missouri en Illinois. Dinsdag 18 november Gelukkig heeft de democratische goeverneur Jim Doyle zijn veto over de nieuwe wet uitgesproken. D e republikeinen moeten nu een tweederde meerderheid vinden om dit veto te overrulen. In ieder geval is het gevaar voor even afgewend. De meeste inwoners van Wisconsin zijn overigens tegen het toestaan van het dragen van wapens. Ja, er wonen ook nog verstandige mensen hier. 9 januari 2004 Ohio is inmiddels al omgevallen. Op 8 januari werd er een nieuwe wet aangenomen door het Huis van Afgevaardigden in Ohio 69-24 en ook door de Senaat (25-8). De meeste mensen in Ohio mogen nu een verborgen pistool meedragen, als ze een vuurwapentraining hebben gevolgd van in totaal maar liefst 12 uur. Wat zullen die mensen na de cursus goed weten hoe ze met vuurwapens moeten omgaan, en in welke situaties zij kunnen overgaan tot schieten! En wat nog geruststellender is: alleen law abiding citizens komen in aanmerking. Woensdag 21 januari Nou vandaag was het dan zover, en ja hoor. Omdat 5 van de 15 democraten meestemden met 18 republikeinen in de senaat van Wisconsin, werd Doyles veto met een tweederde meerderheid in de senaat overruled (23-10). Maar ze zijn er nog niet! De republikeinen moeten ook nog een tweederde meerderheid vinden in de assemblee. En dat gaat iets moeilijker worden. Volgende week gaan we dat beleven. Hoe komt het nou dat zo een idiote wet wordt aangenomen? Ten eerste door een bijzonder actieve en fanatieke groep van wapenbezitters, en ten tweede omdat sommige democratische senatoren bang zijn hun zetel kwijt te raken, omdat zij gekozen zijn in een district waar de bevolking wat conservatiever is. Stel je eens voor: je loopt met je kinderen in een druk winkelcentrum, en ineens begint iemand te schieten omdat die persoon zich bedreigt voelt. Wat te doen? Dekking zoeken? En waar? Dit is Amerika. Een samenleving,voor een belangrijk deel beheerst door angst. 17 februari De republikeinen zijn er niet in geslaagd om Doyles veto te overrulen. Ze kwamen slechts een stem te kort (65-34). We kunnen weer even adem halen. Wisconsin blijft een van de weinige staten waar je nog geen geladen pistool mag dragen. Toen er op verzoek van de republikeinen gestemd zou gaan worden gingen de democraten voor de stemming in een caucus. Tijdens die caucus werden degenen die voor de wet wilden stemmen nog eens onder druk gezet. Na een paar uur kwamen de democraten naar buiten, en begrepen de republikeinen dat de rijen waren gesloten. De republikeinen besloten toen de stemming uit te stellen. Dit leidde weer tot felle, emotionele woordenwisselingen. De democraten beschuldigden de republikeinen van het spelen van spelletjes, en onfatsoenlijk gedrag. But anyway. De stemming, die een week later plaats vond was dus in het voordeel van Doyle. De republikeinen wachten nu op de verkiezingen, en hopen dan een tweederde meerderheid te behalen in de assemblee.  Wisconsin |
The Passion of the Christ 6 maart 2004 Vandaag naar The Passion of the Christ geweest van Mel Gibson. Eindelijk een Jezusfilm waar religieus rechts (zie hieronder) verrukt over is. Ik had al het een en ander gelezen en gehoord over de film: Het bloederige geweld dat in alle kleuren (vooral rood) van het doek afspat, en de boodschap dat de joden Jezus hebben gekruisigd. Nou, dat van dat geweld klopt wel. Je ziet meer bloed dan bij een bezoek aan een slachthuis. Maar ik vond het niet erger dan in de gemiddelde Rambo, Rocky, Diehard of Terminatorfilm. En dat laatste geweld is nog van een veel agressievere soort. Het Rambo-geweld zet mensen aan tot aggressie.Het in de Passion vertoonde geweld doet dat niet. De sadistische Romeinse soldaten en beulen wekken alleen maar een grenzeloze antipathie op. Verder vond ik al dat gemartel tamelijk overdone. Die Mel Gibson, daar moet toch ook wel een steekje aan los zijn, dacht ik onder het bekijken van de film.
Dat de Joden de schuld krijgen: Is dat niet al eeuwenlang de praktijk geweest van de Katholieke kerk, die ook
altijd erg anti-Israel is geweest? Wat kun je dan anders verwachten van een orthodoxe katholiek als Mel Gibson?
Voor de bioscoop stond een enorme rij. Veel mensen kwamen voor niks, omdat de kaartjes snel uitverkocht raakten. |