Men staat niet erg "united" in de U.S. als het gaat om de Health care. Geschat wordt dat in 2006 meer dan 50 miljoen mensen zonder ziektekostenverzekering zitten. Volgens types als Hannity van FOX (een rechts-conservatieve televisie- en radio commentator/presentator) gaat niemand op straat dood, dus zit het wel goed met die Health Care.
De ziektekostenverzekering in de Verenigde staten is nog steeds een privaat georganiseerde aangelegenheid. De ziektekostenverzekering behoort tot de zogenaamde "benefits" die ondernemingen aan hun werknemers bieden, en uit eigen zak betalen. Het is dus in feite een vorm van loon. En veel ondernemingen bieden die benefits gewoonweg niet!
Wat je ook vaak ziet in de US is dat mensen wel verzekerd zijn, maar niet in voldoende mate.
Ook komt het steeds vaker voor dat mensen met een zeer goed inkomen vaak geen goede ziektekostenverzekering hebben.
De helft van het aantal persoonlijke faillissementen in het vorige jaar werd veroorzaakt door hoge ziektekosten en het hebben van geen of een gebrekkige ziektekostenverzekering.

Bill Clinton en zijn vrouw wilden het verzekeringssysteem op de helling zetten, en een omvattend nieuw systeem opzetten. Een grote rol daarbij was weggelegd voor de federale overheid. Het was een "single payer system". Dat betekent dat er slechts een betaler is in de gezondheidszorg, nl. de overheid. Dit plan is volkomen afgebrand en gesaboteerd door de Amerikaanse ziektekostenverzekerings- bedrijven en de grote pharmaceutische ondernemingen. Die hebben miljarden dollars geïnvesteerd in reclamespots om Clintons plannen de grond in te boren.

De regering Bush wil het systeem privaat houden. Maar ook de huidige presidentskandidaten waaronder dus ook Kerry. Wel willen de belangrijkste democraten, Kerry, Dean en Gephard veel geld pompen in een omvattende zorg en zorgverzekering door de belastingverlagingen van Bush voor een belangrijk deel terug te draaien, en er voor te zorgen dat de zorg voor elke Amerikaan bereikbaar wordt. Wat dat betreft maken de democraten zich veel harder voor een gezonde zorg dan de republikeinen.
De ziektekostenverzekering blijft echter "employer-based" en de verzekeringsmaatschappijen blijven een belangrijke rol spelen. Niet omdat dat beter zou zijn, maar omdat de verzekeringslobby een gigantische macht heeft, en elk plan dat tegen haar zin is kapot kan maken. Het gevolg is dat er geen "single payer" is, maar meerdere financiers van de zorg. Ook is de ene Amerikaan beter verzekerd dan de andere Amerikaan. Dat heeft een enorme versnippering tot gevolg en gigantische overheadkosten als je het vergelijkt met de Europese landen. Alleen al de omvangrijke administratie die de huisartsen en specialisten erop na moeten houden om hun zorg betaald te krijgen is een volslagen idiote bedoening.

Door het systeem op grote schaal te willen wijzigen (binnen de gestelde grenzen) lijken de democraten al een groot risico te nemen. Onderzoek heeft echter uitgewezen dat de gemiddelde Amerikaan een goede ziektekostenverzekering erg belangrijk vindt, en daarvoor graag wat meer belasting wil betalen. Er is dus nog hoop voor dit anti-taxes volk.
Hoewel... misschien zijn deze onderzoeksuitkomsten toch te optimistisch; als presidentskandidaten roepen dat er een goede ziektekosten verzekering moet komen wordt er door het publiek gejuicht. Als dezelfde kandidaat er dan aan toevoegt dat daarvoor de belastingen omhoog moeten wordt er boe!!! geroepen. Het blijkt voor veel Amerikanen nog steeds een onoverkomelijk probleem te zijn om het verband te zien tussen meer belastingen en meer en betere overheidsvoorzieningen.

Garrison Keillor een bekende komiek en schrijver verwoordde het probleem treffend als volgt:
"Californians are like anybody else in that they want a great four-course dinner for $8.95. They want to live in the Greatest State (Fine Roads, Excellent Hospitals, Best Parks, Great Schools in which All Children are Above Average), and they also want low taxes. God bless them. People in hell want ice water."
Garrison Keillor. Los Angeles Times. Los Angeles, Calif.: Oct 13, 2003.

Je begint je dan ook af te vragen of je in plaats van het woord belastingverlaging niet beter kunt gaan spreken van dienstenverlaging, of welvaartsvermindering voor de middenklasse en de lagerbetaalden. Misschien dat ze het dan begrijpen. Service cuts dus in plaats van tax cuts!
Helaas, ik vrees van niet. Het woord "dienst" zegt ze weinig, en welvaart wordt als synoniem gezien met wat je aan persoonlijk inkomen binnen krijgt. Ook hebben de Amerikaanse burgers vaak het idee dat het grootste deel van hun geld naar de mensen gaat die in de welfare zitten (de Amerikaanse bijstand) en dat publieke scholen het geld met bakken de deur uitgooien.
De mensen in de welfare zijn ongehuwde vrouwen die er negen kinderen op na houden, en te lui zijn om te werken. De kinderen zwerven op straat, en moeder viert feest van de bijstandscenten. Elk kind levert immers extra bijstand op.
Veel Amerikanen houden er dergelijke achterlijke ideeen op na. Dat de sluiting van gemeentelijke zwembaden, bibliotheken, kinderopvang, en een vermindering van de bescherming door politie en brandweer, ook een daling van de welvaart betekenen, dat zien ze niet. Bush maakt daar handig gebruik van door bij zijn belastingteruggave te vertellen "I give you back YOUR money." Nou dat vinden de meeste Amerikanen dus geweldig.
Het overgrote deel van de Amerikanen krijgt slechts een paar honderd dollar of minder terug op jaarbasis, maar dat dringt niet tot ze door.